Zes eeuwen voor Columbus, werd Noord-Amerika...
binnengevallen door plunderaars die zich daar wilde vestigen.
Iets hield hen tegen.
Wat nu volgt is die legende.
We zijn het volk van de dageraad.
Dit land is al tijden ons thuis.
Er is een voorspelling die gaat over een wezen dat vlug ter been...
en zo wit als sneeuw is.
Als hij gezien wordt, zal alles direct gaan veranderen.
Hij kan niet bij ons blijven. Zijn huid, zijn ogen.
Die zijn van een kwaadaardige geest die nooit de zon heeft gezien.
Een demon. - Dat is hij niet. Hij is een jongen.
Hij heeft hetzelfde bloed. Hij wordt een monster, net als zijn vaders.
Als wij die kind in de kou laten sterven, wie zijn dan de monsters?
Ze heeft gelijk. - De jongen...
heeft een bestemming onder het volk.
Hij blijft.
Wie ben jij, kleintje?
Kleine wilde.
Dood dit ongedierte!
Jij bent niet mijn zoon!
Vijftien jaar later.
Laat me je helpen.
Kom op, we gaan. - Kom op, hierzo.
Ik zie de jongen.
Welkom, uw reis is ten einde. - Je bent vroeg.
Sinds wanneer gaat het stamhoofd mee op een handelsreis?
Ik kom niet alleen om te handelen.
Geef het aan mij.
Kijk, het is de Stille. Speel voor ons.
Ik ga hem afpakken.
Ze is mooi, hè?
Er was een lawine tijdens de winterjacht.
Hoe veel doden? - Drie van de vier jachtgroepen.
Waaronder mijn opvolger.
Heb je een andere gekozen? - Het zal één van hen worden, maar welke?
Ik weet het nog niet.
Uw dochter is een vrouw geworden en veranderen in oude mannen.
Dat zijn jullie al heel lang.
Vanavond vieren we de cirkel van de moedigen.
Misschien kunt u het ritueel leiden?
Wat ziet u?
De voorspelling gaat uitkomen.
Het volk van de dageraad heeft altijd een stamhoofd gehad.
Onze tradities verplichten het volk om een opvolger te kiezen.
Dochter, hij moet het recht, om hier te mogen zijn, nog verdienen.
Je wordt nog steeds achtervolgd door de demonen uit je verleden.
Totdat je ze trotseert, zul je nooit weten wie je echt bent.
Dan zal ik mijn eigen pad vinden.
Als ik geen moedige kan zijn,
wie ben ik dan?
Je bent bij de drakenmannen geboren, maar je bent de onze.
Tot ziens.
Tot ziens, tot volgend jaar.
Kijk eens wat ik heb, een fluit.
Je hebt een fluit.
Dag, zoon. - Dag, vader. Ik ben zo weer terug.
Zo mooi.
Dag, moeder. - Wees voorzichtig, jongen.
Nee, ga! - Kom op.
Vaarwel, mijn zoon.
Ga niet te ver vooruit. - Waarom ben je altijd zo serieus?
Ik moet op jou passen. - Ga je ook op mijn pop passen?
Op jullie allebei, dat beloof ik. Ga met haar mee.
Rennen!
Moeder.
Wacht.
Toon respect voor onze gastheer.
Het zijn dan wel wilden, ze moeten wel met eer behandeld worden.
Dood door het zwaard!
Vader!
Deze ziet er anders uit.
Misschien kan deze met een zwaard omgaan.
Pak het af, voordat hij zichzelf bezeerd.
Breng me zijn hoofd!
Deze wilde kent onze gewoontes.
Waar is zijn hoofd? - Ik ben hem kwijtgeraakt.
Verdomme!
Hij zal ons naar het volgende dorp leiden.
Ik wil ze allemaal doden.
Oké, we doden ze allemaal en zuiveren dit land, voordat we ons gaan vestigen.
Het was daarzo. - Ik heb het ook gehoord.
Vader, die sporen.
Ga weg.
Hij bloedt.
Vader!
Hij is dichtbij.
Hij moet slapen.
En dat moet ik ook.
Waar droom je over?
We hadden hem niet mee moeten nemen. - Ik ben bang dat hij gevaarlijk is.
Jullie hoeven niet bang te zijn voor onze vriend.
Deze speerpunt is van de drakenmannen.
Zij jagen op hem.
Wat als ze hierheen komen? - Ze vermoorden iedereen.
Tot aan de laatste man, vrouw en kind toe.
Ze laten één iemand ontsnappen, zodat ze die kunnen volgen naar het volgende dorp.
Maar ze snijden eerst je tong eruit, zodat je niemand kunt waarschuwen.
Ik heb gezien dat ze dat deden. - Hoe zit het met jouw dorp?
Iedereen is dood.
Ze zullen je spoor hierheen volgen. - Ik zei dat jullie weg moesten gaan.
Jullie hadden moeten luisteren. - Dan nemen we een stelling in en vechten we.
Zij dragen allemaal deze wapens en hun huid kan niet doorboort worden door pijlen of stenen.
Vlucht en misschien overleven jullie het dan.
Vecht tegen ze...
Doorzoek de grot!
Jullie moeten ons volk naar de baai leiden.
Ga naar het westen over de bergen. Bij de tweesprong gaan jullie naar het oosten.
De lente is vroeg en het pad naar het westen is niet veilig.
Er is lawinegevaar. Er zijn al genoeg doden gevallen.
Wat ga jij doen? - Ik ga er zoveel mogelijk doden.
En daarna? - Dat zal er niet zijn.
Vader, u kunt hem niet zomaar laten gaan.
Hij moet zijn eigen pad vinden. Zijn hart loopt over van wraak.
Ga terug!
Ga met de anderen mee!
Kom op, schiet op. - Doorlopen, kom op.
Waar gaan we heen? - Mijn pop.
Dit is het punt waar alle paden samenkomen.
Ja, we zullen hen hier groeten.
De dochter van het stamhoofd is hier niet.
Ze is weg.
We moesten bij elkaar blijven van het stamhoofd...
en we moesten naar de baai. - Zodat we ons kunnen verstoppen als muizen.
Ik zal haar vinden en haar terug brengen.
En het hoofd van de leider van de drakenmannen.
Je gaat niet vanwege de drakenmannen. Je gaat omdat ze naar hem toe is.
Wij gaan naar het oosten, zoals het stamhoofd zei.
Het as is nog warm.
Ze zijn dichtbij, doe de fakkels uit.
Wichelroede. - Speer.
Wat doe jij hier?
Dat is een vraag die jij jezelf moet stellen.
Je spreekt in raadsels, oude man. Zeg gewoon wat je bedoelt.
Je moet een besluit maken. Vertrouw op wat ik je vertel.
Ik vertrouw hierop.
Een zwaard kan twee kanten op snijden.
Mijn vader zegt dat je overloopt van wraak.